Görüşler - Kerem Çekirdek

> Görüşler > Kerem Çekirdek

Sevgili Kerem, CIP’yle tanışma sürecini bizlere anlatır mısın?
Bundan tam 4 sene önce CIP 101 dersi kapsamında, işaret dili projesi ile başladı bu hikâye. Daha sonra CIP`yi daha yakından tanımak için gönüllü olarak devam ettim. Artık sonu olmayan bir hikâyenin temelleri atılmıştı. Takım lideri seçilmem ile beraber bu bağ daha da güçlendi. Bu ailenin bir parçası olarak artık hikayelerimizi beraber yazmaya devam edecektik. Yaklaşık 3 sene boyunca farklı projelerde takım lideri olduktan sonra artık son senemde danışman olarak CIP de yer alıyorum ve bu şekilde mezun olacağım.

Gönüllülük senin için ne ifade ediyor?
Kendi yeteneklerini kullanarak, karşılık beklemeden var olan durumu değiştirme veya katkı sağlama isteğine gönüllülük diyebilirim. Boş tarlalara atılan tohumlar gibi düşünebilirsiniz, kısa süreli belki sonuçlarını göremeyeceğiz ancak uzun bir süreçte dokunduğumuz noktaların bir orman olup büyüyeceğinden eminim.

İlk CIP 101 projen hangisiydi? Farkı bir proje yaptın mı?
Az öncede bahsettiğim gibi ilk projem işaret dili eğitimiydi. Daha sonra gönüllü olarak yaşlı projesine devam ettim. Gönüllülük yaptıktan sonra süpervizörlüğe seçildim ve yaşlı projelerinde devam ettim. Son olarak çevre bilinçlendirme projelerinde süpervizörlük yaptım.


Yaşlı projeleri hayata ve topluma bakışında bir farklılık yarattı mı?

Hem özel hem de devlet desteği ile yönetilen huzurevlerinde proje yapma fırsatı buldum. Bir tarafta Fransızca konuşup Saksafon çalan Bekir amca, diğer tarafta sokakta ciğer satarak yaşamını geçindirmiş ve yaşlanınca kimsesi olmadığı için devletin sahip çıktığı İhsan amca. Bambaşka başlangıçlar fakat filmin sonu aynı. Ve bunun gibi daha nice hikayeler. Hayata bakış açınız nasıl değişmesin? Hele birde sorgulayan biriyseniz ....

Projelerden ya da diğer CIP etkinliklerinde (Güneş Günü, yaşayan kütüphane v.b) seni çok etkileyen bir anın varsa bizlerle paylaşır mısın?
4 sene boyunca birçok anı biriktirdim. Ama içlerinde bir tanesinin yeri ayrı. Bundan 3 sene önce Kayışdağı Huzurevinde bir amca Malatyalı olduğumu öğrenince; “Yavrum benim eşim de Malatyalıydı ve sizin yörelere ait kiraz yaprağından ekşili köfteyi çok güzel yapardı. Eşim vefat ettiğinden beri yiyemedim. Eğer annenler yaparsa bir gün bana da getirir misin? “Bende söz verdim tabi ki. Fakat dönemin girmesiyle bu sözümü tutamadım. Ama hep aklımdaydı o ekşili köfte. Yeni projeler için dönem başladığında amcayı görüp, sözümü yerine getirmek istedim. Fakat kendisi vefat etmişti. O zaman çok üzüldüm. Hala aklıma geldikçe hüzünlenirim.

Projelerden ya da diğer CIP etkinliklerinde (Güneş Günü, yaşayan kütüphane v.b) seni çok etkileyen bir anın varsa bizlerle paylaşır mısın?
4 sene boyunca birçok anı biriktirdim. Ama içlerinde bir tanesinin yeri ayrı. Bundan 3 sene önce Kayışdağı Huzurevinde bir amca Malatyalı olduğumu öğrenince; “Yavrum benim eşim de Malatyalıydı ve sizin yörelere ait kiraz yaprağından ekşili köfteyi çok güzel yapardı. Eşim vefat ettiğinden beri yiyemedim. Eğer annenler yaparsa bir gün bana da getirir misin? “Bende söz verdim tabi ki. Fakat dönemin girmesiyle bu sözümü tutamadım. Ama hep aklımdaydı o ekşili köfte. Yeni projeler için dönem başladığında amcayı görüp, sözümü yerine getirmek istedim. Fakat kendisi vefat etmişti. O zaman çok üzüldüm. Hala aklıma geldikçe hüzünlenirim.

Mezuniyet sonrasında da benzer sosyal sorumluluk projelerinde yer almayı düşünüyor musun?
Şu anda CIP den edindiğim tecrübe ile okul dışında üyesi olduğum Bostancı Rotaract Kulübü`nde Yaşayan Kütüphane ve Sessiz İstanbul gibi projelere liderlik ediyorum. Okulum bittiği zaman da kesinlikle böyle projelerde yer alacağım.