Görüşler-Elif Yılmaz

> Görüşler > Elif Yılmaz

Kendinden biraz bahseder misin?
Adım Elif Yılmaz, İzmir’de doğup büyüdüm. 20 yaşındayım ve 2.sınıf psikoloji öğrencisiyim, en önemlisi de CIP ailesinde süpervizörlük yapıyorum!

Süpervizör olmaya nasıl karar verdin?
Süpervizör olmaya yine ilk aldığım “okul çocuk” projesindeki süpervizörüm Kadir Can Ekşi sayesinde karar verdim diyebilirim. Kendisi bende büyük farkındalıklar yaratıp harika işler çıkarmamıza olanak sağlamıştı. Böyle güzel ilişkilere aracı olmanın müthiş bir şey olduğunu düşünüp “Ben de kesin süpervizör olmalıyım!” dedim tazecik bir 101 öğrencisiyken…

Şu anda hangi projede süpervizörlük yapıyorsun?
Şu an Yaşlı Destek süpervizörüyüm. Çocuk projesini ders olarak aldıktan sonra keskin bir geçiş oldu ama çok memnunum kararımdan.

Yaşlı destek projesi kapsamında üniversite öğrencileri ile huzurevi sakinlerini bir arada olmasını sağlamak nasıl bir duygu?
Açıkçası ilk başta bu durum beni korkutmadı diyemem. Ama o kadar keyifli ve güzel etkinlikler yaptık ki, hiçbir endişemden eser kalmadı. Yaşlılarımızın tecrübesi, hayat görüşleri ve tavsiyeleri bizler için paha biçilemez, aynı zamanda takım arkadaşlarımızla onlara ayırdığımız zamanın da onlar için çok değerli ve keyifli olduğunu biliyorum. Böyle güzel şeylerin buluşmasında katkıda bulunmak inanılmaz gurur verici.

Takım elemanlarının proje sırasında en çok keyif aldıkları ve en zorlandıkları anlar nelerdi?
Bana kalırsa Yaşlı Destek projelerinin en zor kısmı, etkinliklerimize katılmak istemeyen büyüklerimiz… Takım arkadaşlarımın da en çok zorlandığı şey, eğlenmek için yaşının geçmiş olduğunu düşünen yaşlılarımızla iletişime geçmekti. Ama yine gururla söyleyebilirim ki bunun da zamanla üstesinden geldik. Zaten teyze ve amcalarımız istedikten sonra her kısım bizim için çok zevkliydi. Yaşlılarımızın bizi kendi evlatları, torunları gibi görmesinin ne kadar güzel bir olduğunu anlatamayız bile…

Farklı konularda proje yapmak ister misin?
Olursa hangi konular olurdu? Aslında CIP kapsamındaki her çeşit projede yer almak isterim. Özellikle biraz daha çocuklara yönelmeyi de düşünüyorum ama bir yandan da yaşlı ekibinde olmaktan vazgeçebilir miyim bilmiyorum.

CIP 101 dersini almak sende ne gibi değişiklikler yarattı?
Okula ilk geldiğim zamanlarda gerçekten bir arayış içerisindeydim ve CIP her şeyden önce bana bir yere ait olduğumu hissettirdi, dediğim gibi “ben de burada olmalıyım” dedim. Ama her şeyden önce, biraz klişe olacak belki, insanlara bakış açım değişti ve farklı yaş gruplarıyla olan iletişim becerim gelişti.

Eklemek istediklerin var mı?
CIP’nin bir parçası olduğum için, aynı şekilde CIP de artık benim hayatımın önemli bir parçası olduğu için gerçekten çok mutluyum. İyi ki bu güzel ailenin içindeyim!